Հենց այդ օրը բալզաթցիները անձրևից հետո գնում էին անտառ։ Հանկարծ արևը դուրս եկավ, և երկնքում ծիածան հայտնվեց։
Բալզաթցիները մտածեցին՝ ի՞նչ կլինի, եթե գտնեն ծիածանի ծայրը։ Մեկ էլ առաջնորդն ասաց.
— Ես լսել եմ, որ ծիածանի ծայրում գանձեր են թաքնված։ Մենք կարող ենք գտնել այդ գանձերը և հարստանալ։
Բալզաթցիներն այդպես էլ արեցին։ Նրանք գնացին ու գնացին, բայց ծիածանը կարծես փախչում էր նրանցից։ Արդեն շատ ուշ էր, բայց բալզաթցիները շատ էին ուզում հարստանալ, դրա համար շարունակեցին ճանապարհը։ Սակայն այդպես էլ չհասան ծիածանի ծայրին։
Մեկ էլ նրանցից մեկն ասաց.
— Եկե՛ք գնանք ու մյուս ծայրը գտնենք։
Եվ այդպես նրանք քայլեցին դեպի մյուս ծայրը։ Վերջապես նրանցից մեկը նկատեց, որ ծիածանն արդեն անհետացել է։












